http://kanoonevahdat.blogfa.com/ بشتاب رفیق! دنیا یِ کهنه پشت ِ سر ِ توست... fa blogfa.com Sun, 25 Oct 2009 07:52:03 GMT http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-121.aspx <p style="text-align: left;"><strong>۱۳۸۸/۰۸/۰۲</strong></p><p style="text-align: justify;">نسخه: ۱/۰<br /><br />فعالیت در هر تشکل ِ دانش‌جویی مستلزم ِ هم‌آهنگی و اقدام ِ مشترک حول ِ اصولی می‌باشد که عدم ِ پای‌بندی و اهتمام ِ اعضا به این اصول، باعث ِ انفعال و انحطاط ِ تشکل می‌شود. از این رو منشور ِ اعتقادی یِ حاضر، به عنوان ِ محور و ملاک ِ عمل‌کرد و میزان ِ پای‌بندی یِ اعضا یِ تشکل می‌باشد.<br /></p><p><strong>۱. آزادی‌خاهی و مبارزه با استبداد</strong></p><p style="text-align: justify;">در طول ِ تاریخ، ایران هم‌واره گریبان‌گیر ِ نوعی استبداد بوده است که این استبداد همه یِ شئون ِ سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و حتا روابط ِ شخصی یِ افراد را تحت ِ تاثیر ِ خود قرار داده است. محوریت ِ اصلی یِ این نوع استبداد بی‌قانونی یِ محض می‌باشد و هم‌واره شاهد بوده‌ایم به دلیل ِ وجود ِ بنیان‌ها یِ هم‌این استبداد در ذهنیت و شخصیت ِ افراد، مبارزاتی که با عنوان ِ مبارزه علیه ِ این نوع استبداد تلقی و ادعا می‌شده است، خود نیز گریبان‌گیر ِ هم‌این نوع استبداد بوده‌اند.<br />به اعتقاد ِ ما کنارزدن ِ این نوع تفکر و بالطبع این نوع استبداد جز از طریق ِ نفی ِ تفکر ِ استبدادی امکان‌پذیر نیست. لذا هدف ِ اصلی و اساسی یِ ما، مبارزه با تفکر ِ استبدادی و فرهنگ پدرسالارانه‌ای که زاییده یِ هم‌این تفکر است، چه در مقام ِ حاکم و چه در مقام ِ محکوم می‌باشد. زیرا در غیر ِ این صورت تنها شاهد ِ تغییر ِ جای‌گاه ِ افراد در هم‌این ساختار ِ استبدادی خواهیم بود نه نفی ِ خود ِ ساختار ِ استبدادی.</p><p><strong>۲. استقلال ِ فکری و تشکیلاتی</strong></p><p style="text-align: justify;">بررسی یِ فعالیت ِ چندین‌ساله یِ تشکل‌ها یِ دانش‌جویی نشان می‌دهد هرگونه وابسته‌گی به احزاب و گروه‌ها یِ خارج از دانش‌گاه باعث ِ انفعال ِ این تشکل‌ها شده است زیرا همسان‌سازی یِ عمل‌کرد احزاب و گروه‌ها یِ خارج از دانش‌گاه با عمل‌کرد ِ تشکل‌ها یِ دانش‌جویی باعث ِ محدودیت ِ عرصه یِ انتقاد می‌شود. بنابراین به نظر ما تنها راه کنار زدن ِ این محدودیت، استقلال ِ فکری و تشکیلاتی چه از گروه‌ها یِ هیئت ِ حاکمه و چه از گروه‌ها یِ مخالف ِ حاکمیت می‌باشد و تحقق ِ این امر تشکل‌ها را در شرایطی قرار می‌دهد که فقط پاسخ‌گو یِ دانش‌جو و وجدان ِ خویش باشند.</p><p><strong>۳. روی‌کرد ِ انتقادی</strong></p><p style="text-align: justify;">حیات ِ سیاسی یِ تشکل‌ها و گروه‌ها یِ دانش‌جویی، وابسته به اندیشه یِ انتقادی‌ست و گستره یِ این اندیشه در هیچ چهارچوبی نمی‌گنجد، چون تعریف ِ چهارچوب، محدودیت ِ عرصه یِ انتقاد را به هم‌راه دارد از این‌رو هم‌این فضا یِ انتقادی یِ بی‌قید و بند ِ حاکم بر تشکل‌ها یِ دانش‌جویی‌ست که ماهیت ِ مستقل ِ آن‌ها را نشان می‌دهد.<br />از این رو ما نیز به عنوان ِ تشکلی سیاسی-دانش‌جویی، روی‌کرد ِ اساسی یِ خود را مبتنی بر انتقاد از وضعیت ِ موجود و جزمی‌گرایی قرار داده و خاستار ِ برون‌رفت از هرگونه شرایط ِ تحمیلی می‌باشیم.</p><p style="text-align: justify;"><strong>۴. تولید ِ اندیشه</strong></p><p style="text-align: justify;">تاملی در دلایل ِ انحطاط ِ تاریخی ایران نشان می‌دهد این انحطاط همبسته‌گی یِ آشکاری با تعطیل ِ جریان ِ اندیشه و تولید ِ فکر دارد و فایق آمدن بر عقب‌مانده‌گی یِ تاریخی جز از طریق ِ تاملی در این انحطاط اندیشه و تولید ِ فکر ممکن نیست. پس ما به تولید ِ فکر نه به عنوان صرف ِ «پژوهش»، که به عنوان ِ راه‌کار ِ برون‌رفت از عقب‌مانده‌گی و انحطاط نگاه کرده و در این راه تلاش خاهیم کرد.</p> Sun, 25 Oct 2009 07:52:03 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=121 3 http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-121.aspx http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-120.aspx <p style="text-align: left;"><strong>۱۳۸۸/۰۷/۱۹</strong></p><p style="text-align: right;">کانون ِ وحدت ِ دانش‌جویان ِ دانش‌گاه ِ آزاد ِ تبریز از کلیه یِ دانش‌جویان ِ علاقه‌مند، دعوت به هم‌کاری می‌نماید:</p><p align="baseline" style="text-align: right;">آدرس: مجتمع ِ دانش‌گاه ِ آزاد ِ تبریز، ساختمان ِ ۵۸ کلاسه (علامه امینی)، طبقه یِ سوم، انتها یِ کریدور ِ سمت ِ چپ</p><p style="text-align: center;"><img src="http://kanoonevahdat.persiangig.com/image/1388.JPG" /></p><p style="text-align: center;"><img src="http://kanoonevahdat.persiangig.com/image/banner.png" /></p> Sun, 11 Oct 2009 15:55:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=120 2 http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-120.aspx http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-119.aspx <p style="text-align: left;"><strong>۱۳۸۸/۰۶/۱۴</strong></p><p style="text-align: justify;">شش‌مین شماره یِ نشریه یِ <strong>«اتفاق»</strong>؛ ویژه یِ کودتا یِ ۲۸ ِ مرداد، به صورت ِ اینترنتی منتشر شد. در این شماره مطالبی از احسان مسلمی، مهرداد بنی‌بایرامی، ساسان واهبی‌وش، میثم ذاکری، آیدین غلام‌زاده منتشر شده است.</p><p><a href="http://kanoonevahdat.persiangig.com/document/ettefaq%206.pdf"><strong><img width="20" src="http://www.adobe.com/products/images/pdf_icon.gif" /> دریافت ِ نسخه یِ پی. دی. اف. (حجم: ۳۰۴ کیلوبایت)</strong></a></p><p><br /></p><blockquote><p><a target="_blank" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880601006.aspx">کودتا یِ ایرانی، چماق ِ خارجی؛ احسان مسلمی</a></p><p><a target="_blank" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880601007.aspx">واژه‌شناسی یِ کودتا؛ مهرداد بنی‌بایرامی</a></p><p><a target="_blank" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880601008.aspx">ملی‌شدن ِ صنعت ِ نفت و کودتا یِ ۲۸ ِ مرداد؛ ساسان واهبی‌وش</a></p><p><a target="_blank" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880601009.aspx">ایران، میدان ِ جنگ ِ ابرقدرت‌ها؛ مهرداد بنی‌بایرامی</a></p><p><a target="_blank" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880601010.aspx">حزب ِ توده و نقش ِ انفعالی یِ آن در کودتا یِ ۲۸ ِ مرداد؛ میثم ذاکری</a></p><p><a target="_blank" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880601011.aspx">حزب ِ توده، خائن یا کم‌توان؛ آیدین غلام‌زاده</a></p><p><a target="_blank" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880601012.aspx">روزشمار ِ کودتا یِ ۲۸ ِ مرداد ِ ۱۳۳۲</a></p></blockquote> <a title="ادامه یِ مطلب" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880601005.aspx"><strong><img alt="ادامه یِ مطلب" src="http://xs142.xs.to/xs142/09351/more-310.png" /></strong></a> Fri, 04 Sep 2009 22:15:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=119 http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-119.aspx http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-118.aspx <div style="text-align: left;"><strong>۱۳۸۸/۰۵/۲۰</strong></div> <p style="text-align: justify;">پنج‌مین شماره یِ نشریه یِ <strong>«اتفاق»</strong> به صورت ِ اینترنتی منتشر شد. در این شماره مطالبی از مهدی عباسی، میثم ذاکری، نسرین پورهم‌رنگ، ندا خدایاری، مهرداد بنی‌بایرامی و مراد فرهادپور منتشر شده است.</p> <p style="text-align: justify;"><strong><a href="http://kanoonevahdat.persiangig.com/document/ettefaq-5.pdf"><img width="20" src="http://www.adobe.com/products/images/pdf_icon.gif" /> دریافت ِ نسخه یِ پی.دی.اف. (حجم: ۲۶۴ کیلوبایت)</a></strong></p> <p style="text-align: left;"><br /></p> <p style="text-align: center;"><a href="http://kanoonevahdat.persiangig.com/document/ettefaq-5.pdf"><img border="2" align="absmiddle" vspace="0" hspace="0" src="http://xs842.xs.to/xs842/09332/ettefaq-5731.jpg" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><strong>سرمقاله؛ مهدی عباسی</strong></p> <p style="text-align: justify;">این که «هدف وسیله را نمی‌توجیه‌اد» دیگر جمله‌ای کلیشه‌ای شده است. اما من می‌خواهم نگاهی متفاوت به رابطه یِ «هدف» و «وسیله» انداخته و نسبت ِ آن را با «سیاست ِ نو» مشخص کنم. باشد تا با ارائه یِ بدیلی در برابر ِ کنش‌ها یِ سیاسی یِ تاکنونی، فضایی برایِ گفت‌وگو خلق شود.</p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;"><br />۱. نه تنها «هدف وسیله را نمی‌توجیه‌اد» بل‌که اساسن این «وسیله است که هدف را برمی‌سازد». یعنی هدف ِ واقعی یِ ما توسط ِ وسایلی که برایِ تحقق ِ آن به کار می‌بریم، برساخته می‌شود. به عبارتی دیگر «وسیله عینیت ِ هدف است». برایِ روشن‌تر شدن ِ بحث مثالی می‌زنم.<br />کسانی که معتقدند «محدود کردن ِ هرکس در ابراز ِ اندیشه‌اش»، ناقض ِ «آزادی» است، آیا می‌توانند برایِ رسیدن به هدف ِ خود، دشمنان ِ آزادی را در ابراز ِ عقایدشان محدود کنند؟ به نظر ِ من اگر بپذیریم «وسیله عینیت ِ هدف است»، با این کار، نفس ِ هم‌این محدود کردن ِ کسی در ابراز ِ اندیشه‌اش به هدف ِ ما تبدیل می‌شود. هم‌این مثال را می‌توان در مورد ِ خشونت‌ورزیدن (مثلن ترور) در مورد کسانی که به مردم خشونت می‌ورزند، برشمرد. آیا ما حق داریم حتا در مورد کسانی که به مردم خشونت می‌ورزند، هم‌این رفتار را داشته باشیم؟ به نظر ِ من اگر چنین کنیم، این بار نیز نفس ِ هم‌این خشونت‌ورزیدن به هدف ِ ما تبدیل خواهد شد.<br />شاید بتوان گفت بین ِ «هدف» و «وسیله» هم‌نوایی از آن نوعی برقرار است که هگل بین ِ «فرم» و «محتوا» قائل بود.<br /><br />۲. دیالکتیک ِ «هدف» و «وسیله» امکانی‌ست برای «سیاست ِ نو» تا اهداف ِ انتزاعی یِ خود را انضمامی کند. اگر «سیاست ِ نو» خود را در مقام ِ «نقد ِ ایده‌ئولوژی» بگذارد، باتید به نقد ِ «ایده‌ئولوژی یِ گذار» نیز بپردازد. «ایده‌ئولوژی یِ گذار» تمام ِ کارهایی که بایستی برایِ تحقق ِ هدف انجام گیرد را به بهانه یِ این که روزی به وضعیت ِ هدف «گذار» خواهیم کرد، عملی نمی‌کند و برعکس هرکاری مغایر با این اهداف، با توجیه ِ «گذار» به وضعیت ِ هدف لازم است، می‌توجیه‌اد. «سیاست ِ نو» با نقد ِ «ایده‌ئولوژی یِ گذار» بدیلی در برابر ِ کنش‌ها یِ سیاسی یِ تاکنونی ارائه می‌کند و اهداف ِ خود را «هم‌این‌جا-هم‌این‌الآن» متحقق می‌کند! اگر سیاست را به معنی یِ صحبت کردن ِ صرف از امور انتزاعی مانند ِ «آزادی»، «عدالت»، «دمکراسی»، «سکولاریسم»، «لائیسیته»، «سوسیالیسم» و ... بدانیم و هیچ تلاشی برایِ انضمامی کردن ِ این اهداف انجام ندهیم، به نظر ِ من این هیچ ارتباطی با «سیاست ِ نو» که به معنی یِ عینیت بخشیدن به اهداف‌مان در بطن ِ زنده‌گی یِ روزمره است، ندارد. ما ترجیح می‌دهیم به مسئله یِ خشونت علیه ِ زنان، هزاران کودک ِ کار و خیابانی که هرروزه به آن‌ها تجاوز می‌شود، تخریب ِ محیط ِ زیست که بشریت را به سو یِ نابودی می‌برد و ... بپردازیم تا به سخن‌وری در مورد ِ مفاهیمی انتزاعی! پرداختن به چنین مسائلی، ساختن ِ هم‌آن یوتوپیایی است که هم‌واره از آن صحبت می‌کنیم. با طرح ِ پرسش، نقد به منظور ِ یافتن ِ جواب و طرح ِ پرسش‌ها یِ نو [که دقیقن به معنا یِ تجدد (مدرنیته) است، زیرا در تجدد جوابی از پیش وجود ندارد] است که می‌توان به عناصر ِ یوتوپیک در بطن ِ زنده‌گی یِ روزمره فعلیت و عینیت بخشید.<br /><br />۳. در مورد ِ خاص ِ این مقاله نیز، امیدوارم با پرهیز از گفت‌مان ِ اقتدارگرا، تمامیت‌خواه، مطلق‌نگر، احترام به تکثر عقاید و ... فضایی آزاد برایِ گفت‌وگو، شنیدن ِ صدا یِ کسانی که تا کنون شنیده نشده‌اند و پرسش و نقادی ایجاد کنیم.</p><a title="ادامه یِ مطلب" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880520003.aspx"><strong><img alt="ادامه یِ مطلب" src="http://xs142.xs.to/xs142/09351/more-310.png" /></strong></a> Wed, 12 Aug 2009 03:55:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=118 http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-118.aspx http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-117.aspx <P style="TEXT-ALIGN: left"><STRONG>۱۳۸۸/۰۵/۱۴</STRONG></P> <P style="TEXT-ALIGN: justify"><STRONG><IMG alt="مراد فرهادپور" hspace=6 src="http://www.iptra.ir/images/docs/n00000671-b.jpg" align=left vspace=4 border=0>۱</STRONG>. مردم ایران بار دیگر به پا خاسته‌اند. جنبش ۲۲ خرداد آن‌چنان آشکارا سیاسی است که به راحتی می‌توان بر اساس آن، و با گوشه چشمی به برخی نوشته‌ها و گفته‌ها و رخدادهای سیاسی چهار سال گذشته، این حقیقت را بار دیگر تکرار کرد که: آری مردم فکر می‌کنند؛ که سیاست یعنی خطر کردن، باور کردن، دفاع کردن، و بسط حقیقتی معین در وضعیتی معین، هرچند که این حقیقت در چارچوب زبان و معرفت مسلط و رسمی چیزی است بیان‌ناپذیر و ناشناختنی و نهایتن ناموجود و «ناچیز» (خارجی، حاشیه‌ای، رسانه‌ای، شمال شهری)؛ که فرایند سیاسی «چیزی» است فراتر از منافع، مطالبات، هویت‌ها، و تفاوت‌های خاص یا جزیی؛ که سیاست بدون سرکوب تفاوت‌ها حقیقتی کلی را دنبال می‌کند و با این کار هر فرد و هر گروهی را دو نیم کرده، در برابر انتخابی میان امر کلی و منافع جزئی قرار می‌دهد.</P> <P style="TEXT-ALIGN: justify"><STRONG>۲</STRONG>. جنبش سیاسی مردم ایران در منطقه‌ای رخ می‌دهد که مردمان‌اش از فقرای پاکستانی تا ثروتمندان اماراتی جملگی منفعل و غیرسیاسی‌اند، منطقه‌ای انباشته از قربانیان بی‌زبان که یگانه عوامل فعال آن عبارتند از دولت‌های مستبد و دست‌نشانده، قدرت‌های خارجی اشغال‌گر و مداخله‌جو و گروه‌ها و سازمان‌های تروریستی بنیادگرای مبتنی بر انواع هویت‌های مذهبی و قومی. با توجه به قیام‌های سیاسی پی در پی مردمان ایران می‌توان بی‌هیچ نشانی از ناسیونالیسم اعلام داشت که ایران به واقع فرانسه خاورمیانه است. جنبش‌های سیاسی راستین همواره در تقابل با بدیل‌های ممکن، امر ناممکن را طلب می‌کنند و بدین‌سان چارچوب وضعیت را درهم می‌شکنند و راه جدیدی باز می‌کنند. به همین سبب جنبش ۲۲ خرداد نیز با نفی چارچوب امنیتی مسلط بر سیاست موجود که همه چیز را در انتخاب میان هژمونی سرمایه‌داری نولیبرال یا بنیادگرایی ارتجاعی خلاصه می‌کند، هم طرح آمریکاییِ صدور دموکراسی به خاورمیانه بزرگ از طریق جنگ را کنار می‌زند، و هم واکنش تروریستی و ارتجاعی امثال القاعده و طالبان به این طرح را. ایران که تا چندی پیش استثنای شرّ محسوب می‌شد، اکنون به مدد این جنبش یگانه راه‌حل واقعیِ دموکراتیزه‌شدن خاورمیانه اسلامی از درون به شمار می‌رود و می‌توان آن را در تقابل با تصویر سیاه رسانه‌ها (و رمان‌ها و فیلم‌های «هنری» جشنواره پسند) یگانه استثنای خیر، تجسم زنده و مشهود سیاست رهایی‌بخش جهان‌شمول، و کلید صلح منطقه یا حتی صلح جهانی دانست.</P><A title="ادامه یِ مطلب" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880514002.aspx" target=_blank><IMG alt="ادامه یِ مطلب" src="http://xs142.xs.to/xs142/09351/more-310.png"></A> Wed, 05 Aug 2009 14:11:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=117 http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-117.aspx http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-116.aspx <DIV style="TEXT-ALIGN: left"><STRONG>۸۸/۰۴/۱۸</STRONG> </DIV> <P style="TEXT-ALIGN: center"><IMG style="WIDTH: 402px; HEIGHT: 284px" src="http://h.imagehost.org/0309/18tir1.jpg"></P> <P style="TEXT-ALIGN: center"><BR></P> <P style="TEXT-ALIGN: justify">علارغم حضور گسترده ی نیروهای پلیس در خیابان‌ها و میادین مرکزی تهران که این شهر را به یک شهر اشغال‌شده تبدیل کرده، گزارش‌ها حاکی از آن است که انبوه مردم در خیابان‌ها حضور یافته و دست به تظاهرات زده‌اند. مرکز اعتراضات میدان انقلاب است. از خیابان آزادی و فردوسی و نقاط مختلف مردم به سمت میدان انقلاب در حال حرکت هستند. جوانان شعارهایی مانند «مرگ بر دیکتاتور» و «نترسید نترسید، ما همه با هم هستیم» می‌دهند...</P><A title="ادامه یِ مطلب" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880418003.aspx" target=_blank><IMG alt="ادامه یِ مطلب" src="http://xs142.xs.to/xs142/09351/more-310.png"></A> Thu, 09 Jul 2009 19:56:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=116 kanoonevahdat http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-116.aspx http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-115.aspx <P style="TEXT-ALIGN: left"><STRONG>۱۳۸۸/۰۳/۳۰</STRONG></P> <P style="TEXT-ALIGN: center">آخرین گزارش‌ها از تهران</P> <P style="COLOR: rgb(255,0,0); TEXT-ALIGN: center" align=absmiddle><STRONG>درگیری شدید بین پلیس و تظاهرکننده‌گان</STRONG></P> <P style="TEXT-ALIGN: center"><IMG src="http://f.imagehost.org/0152/img_t_7642.jpg"></P> <P style="TEXT-ALIGN: justify">آخرین گزارش از تهران: الان ساعت نزدیک نه شب است و هنوز همه خیابان های تهران شلوغ است. گارد ضدشورش و بسیج همه شهر را پوشانده است. نمی دانید امروز نیروهای گارد با مردم چه کردند. جمعیتی چند هزار نفره حرکت خود را از میدان انقلاب به سوی آزادی آغاز کردند. جلوی ما تا چشم کار می کرد جمعیت بود اما ناگهان گاردها از هر نقطه که می شد به میان جمعیت حمله کردند... همراه با فیلم هایی از درگیری های امروز ...</P><A title="ادامه یِ مطلب" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880330001.aspx" target=_blank><IMG alt="ادامه یِ مطلب" src="http://xs142.xs.to/xs142/09351/more-310.png"></A> Sat, 20 Jun 2009 19:48:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=115 kanoonevahdat http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-115.aspx http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-114.aspx <div style="text-align: left;"><strong>۱۳۸۸/۰۳/۲۵</strong></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;">هم‌زمان با سایر کلان‌شهرهای ایران</div><br /><div style="text-align: center;"><strong><font face="arial,helvetica,sans-serif" size="3"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">مردم تبریز خیابان‌های شهر را به اعتراض علیه تقلب در انتخابات تبدیل کردند</span></font></strong></div><br />عصر امروز خیابان های شهر تبریز و مسیرهای منتهی به میدان آبرسان شاهد حضور انبوه معترضان به نتایج انتخابات ریاست جمهوری بود. عصر دیروز دانشجویان دانشگاه تبریز تجمع اعتراض آمیزی در همین زمینه برگزار کردند. امروز نیز دانشگاه تبریز شاهد حضور گسترده ی دانشجویان بود. همزمان با آن و با توجه به فاصله ی اندک دانشگاه با میدان آبرسان، مردم شهر تبریز در خیابان های اطراف مترصد متشکل شدن بودند اما با توجه به فضای به شدت امنیتی شهر امکان این امر وجود نداشت. با فریادهای دانشجویان از پشت میله های دانشگاه با شعارهای خود به حمایت از ان ها پرداختند و نیروهای گارد امنیتی و لباس شخصی به سمت مردم حمله کردند. پس از آن تا نزدیک به یک ساعت خیابان های منتهی به میدان آبرسان شاهد شعارهای مردم علیه تقلب آشکار در انتخابات و حمله ی گارد امنیتی و لباس شخصی ها به مردم بود.با توجه به اینکه هر لحظه اخبار تجمع میلیونی مردم در تهران و همچنین حمله ی دیشب به کوی دانشگاه تهران میان مردم پخش می شد جمعیت بیشتری به معترضان که اغلب از افراد جوان و میانسال تشکیل شده بودند اضافه می شد. در حالی که هر از گاهی صدای تیر اندازی به گوش می رسید مردم شعار می دادند: «گفته بودیم اگر تقلب بشه، ایران قیامت میشه»، «تقلب آشکاره، ملت ما بیداره»، «می جنگیم می میریم، رای هارو پس می گیریم»، «مرگ بر دیکتاتور»، و... . پس از انکه نیروهای امنیتی موقتا توانستند مردم را پراکنده کنند اما پس از حدود یک ساعت دوباره مسیرهای منتهی به چهار راه منصور و میدان آبرسان(محدوده ی خیابان امام) دوباره صحنه ی شعار و تعقیب و گریز بود. هزاران سرباز گارد امنیتی و  لباس شخصی با موتور سیکلت و باتوم به سمت مردم حمله می کردند و سعی در پراکنده کردن آن ها داشتند. موتور سوارهای گارد و لباس شخصی ها با ورود به پیاده روهای خیابان ها به سمت مردم هجوم می بردند و مردم نیز به کوچه های اطراف پناه می بردند. این درگیرها چندین و چند زخمی به همراه داشت. در این میان دانشگاه تبریز از چهار طرف به محاصره لباس شخصی ها ی چماق به دست و گارد امنیتی در آمده است و تا لحظه ی تنظیم این خبر(ساعت 22) کماکان این محاصره ادامه دارد. همینک از گوشه و کنار شهر تبریز خبر اعتراضات پراکنده ی مردم به گوش می رسد. کلیه ی خیابان های اطراف میدان آبرسان همینک کاملا مسدود و گارد امنیتی و لباس شخصی های چماق به دست به کوچکترین تجمع چند نفره حمله می کنند. آنها با فریاد و کشاندن موتورسوارها به محدوده ی پیاده روها رعب و وحشت را در آن محدوده حاکم کرده اند. اکثر دانشجویان و مردم از وضعیت دانشجویان مستقر در دانشگاه تبریز ابراز نگارنی شدیدی می کنند. این امر با توجه به اینکه دیشب چندین دانشجو در حمله ی وحشیانه ی لباس شخصی ها به کوی دانشگاه تهران جان خود را از دست داده اند اهمیت دو چندانی یافته است. در این بین تلویزیون رسمی جمهوری اسلامی که اصلی ترین تریبون محمود احمدی نژاد در طی چهار سال و همچنین انتخابات اخیر بوده است، پس از آنکه اعتراضات روزهای اخیر را طبق معمول به اراذل و اوباش و عوامل بیگانه نسبت می داد، مجبور شد خبر تجمع میلیونی مردم تهران را اعلام کند و این نشان می دهد که اعتراض های مردم احتمالا در حال نتیجه دادن است. در حال حاضر فضای شهر تبریز با توجه به هماهنگی با سایر شهرهای کشور مملو از فریادهای اعتراض مردم از درون خانه هایشان است.<br /><br /> همچنین خبر می رسد چندین تن در تبریز در ارتباط با اعراضات امروز مردم  بازداشت شده اند. دکتر شربیانلو، دکتر فرزدی، دکتر غفارزاده، دکتر سلطانی آذر، دکتر پناهی، دکتر سیف لو، خانم دکتر لعیا فرزدی، مهندس جابری، مهندس دادیزاده، مهندس مهدی یار بهرامی، منصور غفاری، حجت امیری، امیر حسین جهانی، رحیم یاوری، روح الله رحیم پور، عباس پور اظهری، آقای یعقوب زاده، مهدی خدادادی، خانم ثابتی، خانم شاملو و چند نفر دیگر که همگی از فعالین سیاسی تبریز هستند از جمله بازداشت شده گان هستند.</div> Tue, 16 Jun 2009 13:03:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=114 kanoonevahdat http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-114.aspx http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-113.aspx <div style="text-align: left;"><strong>۱۳۸۸/۰۲/۲۸</strong></div><p style="text-align: justify;"><br /></p><div style="text-align: center;"><font face="courier new,courier,monospace" size="4"><strong>بیانیه ی کانون وحدت دانشجویان دانشگاه آزاد تبریز<br /><br />در اعتراض به بازداشت گسترده در روز جهانی کارگر</strong></font></div><p style="text-align: justify;"><br /><br /> ۱۷ روز از دستگیری گسترده روز کارگر می گذرد و تا کنون اطلاعی از وضعیت اکثر بازداشت شدگان در دست نیست.<br /><br />اول ماه مه امسال بار دیگر شاهد یورش نیرو های امنیتی به تجمع مسالمت آمیز مردم بودیم. این بار پارک لاله تهران محل تجمع افرادی بود که در پی فراخوان تشکل های کارگری-اجتماعی از جمله سندیکای کارگران شرکت واحد، سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه و ... در محل حضور پیدا کرده بودند. حاضران در این تجمع را دانشجویان و فعالین مستقل کارگری و  جنبش زنان، و دیگر فعالین سیاسی و اجتماعی تشکیل می دادند که نخواستند تنها جلوه ی بیرونی روز جهانی کارگر از دریچه ی تریبون های دولتی و در نصب بنرهای سفارشی دستگاه های حکومتی در «تکریم» کارگران خلاصه شود.<br />با اینکه تشکیل چنین تجمعاتی از نظر  به اصطلاح «قانونی» هیچ اشکالی ندارد، اما با یورش به افراد حاضر در پارک لاله، آنان را به فجیع ترین صورت مضروب و دستگیر کرده اند. دامنه این دستگیری ها تنها محدود به افراد حاضر در تجمع نبود بلکه افرادی از خانه و محل کار خود نیز دستگیر شده اند. گزارش ها حاکی از آن است که بیش از ۱۰۰ نفر در این مراسم بازداشت شده اند. این افراد پس از انتقال به بازداشتگاه اوین ارتباطی با خانواده های خود نداشته اند.<br />این همه در حالی رخ می دهد که کشور در تب گنگ انتخابات ریاست جمهوری به سر می برد. فضای سیاسی کاری های جلف و رنگ و رو رفته و بازی های دست مالی شده تکراری!! صدور کلمات قصار از امنیتی های دیروز و دموکرات های امروز و تنها «حرف» از احترام به آزادی های فردی-سیاسی، آزادی بیان، مطبوعات، احترام به حقوق کارگران، زنان، معلمان و زحمتکشان. اصلاح طلبانِ انحصار طلب حتی حاضر نشدند خبری از این حمله ی وحشیانه را در سایت های زنجیره ای شان پوشش دهند. گوش فلک از ندای دموکراسی خواهی کر شده اما گویا دایره ی این دموکراسی خواهی تنها همان قدر است که بازگشت دوباره بر سر سفره ی قدرت را تضمین کند. البته طبیعی است که از این قدرت طلبانِ ابن الوقت نباید هیچگاه انتظاری داشت چه از شیخ پر حرفش و چه از پوپولیست هنرمندش.<br />کانون وحدت دانشجویان دانشگاه آزاد تبریز بنا به وظیفه ی انسانی اجتماعی خود با دفاع از حق برگزاری تجمعات  و محکوم کردن بازداشت های اینچنینی خواستار آزادی بی قید و شرط و هر چه سریعتر دستگیرشدگان و پاسخ گویی مسئولان این عمل وحشیانه است. در جامعه ای که تضاد طبقاتی در آن بیداد می کند و حتی نام بردن از نام «کارگر» (در وسیع ترین معنای آن) چنین سرکوب می شود، تقلیل سیاست به افاضات روشنفکرانه ی نیروهای امنیتی دیروز و اصلاح طلبان امروز حقیقتا خائنانه ترین رفتاری است که می شود پیشه کرد.<br />  و در آخر ما سکوت را نشانه همدستی با سرکوبگران می دانیم و همه فعالین نهاد های اجتماعی را به اعتراض علیه این سرکوب فرا می خوانیم.</p><div style="text-align: left;">کانون وحدت دانشجویان دانشگاه آزاد تبریز<br />۸۸/۰۲/۲۸</div> Mon, 18 May 2009 21:39:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=113 kanoonevahdat http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-113.aspx http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-112.aspx <p style="text-align: left;"><strong>۱۳۸۸/۰۲/۰۹</strong></p> <p style="text-align: center;"><strong>حضور برایِ عموم آزاد است!</strong></p> <p><strong>جلسه ی اول</strong></p><p>زمان: شنبه‌ها، ساعت ِ ۱۳ تا ۱۴:۳۰</p><p>مکان: ساختمان ِ ۵۸ کلاسه، طبقه یِ سوم، انتها یِ سالن ِ سمت ِ چپ<br /> </p><p style="text-align: center;"><font face="arial,helvetica,sans-serif" size="5"><strong>مبارزه علیه ِ وضع ِ موجود</strong></font></p> <div style="text-align: center;"><strong>جنبش ِ دانش‌جویی یِ آلمان ۱۹۸۵-۱۹۵۵</strong></div> <div style="text-align: center;">سابینه فون دیرکه؛ محمد قائد</div> <p><a href="http://www.upload.baztabnetwork.ir/download.php?file=823mobareze_alayhe_vaze_mocud_1.pdf"><font face="courier new,courier,monospace" size="2"><strong>فصل ِ اول: سلطه یِ فرهنگی و خرده‌فرهنگ‌ها یِ جوانانه در دهه یِ ۱۹۵۰</strong></font> (حجم: ۳/۳۷ مگابایت)</a></p> <p><br /></p> <div style="text-align: justify;"><img hspace="5" border="0" align="left" width="150" vspace="3" src="http://www.mghaed.com/Pictures/BookCovers/StudentRevolt.jpg" />ورود ِ شماری از دانش‌جویان ِ ناراضی یِ آلمان به ساختار ِ دولت ِ آن کشور در دهه ی ۱۹۸۰ در شمار ِ مهم‌ترین تحولات ِ اروپا در سال‌ها یِ پس از پایان ِ جنگ ِ دوم ِ جهانی بود. جوانان ِ آن کشور، سرخورده از سیر ِ وقایع و بی‌اعتماد به نسل ِ پیش، ابتدا دو راه در پیش گرفتند: درس‌خوانده‌ها اگزیستانسیالیست‌هایی شدند با لباس‌هایی هم‌واره سیاه به علامت ِ سوگواری برایِ جامعه‌ای که در آن منظور از حرف‌زدن کتمان ِ حقیقت است و قصد از سکوت انکار ِ آن؛ و جوانان ِ طبقه یِ کارگر عربده‌جویانی شدند لباس‌ها یِ چرمی به تن و سوار بر موتورسیکلت‌هایی پر سر و صدا. دسته یِ اول طبقه یِ متوسط را نگران می‌کرد و دسته یِ دوم او را می‌ترساند. اواخر ِ دهه یِ ۱۹۶۰ اوضاع وخیم‌تر شد: کسانی سلاح برداشتند تا نظامی را که به نظرشان فاسد و دروغ‌گو می‌رسید سرنگون کنند. نظام ِ مستقر ِ آلمان میل داشت چنین چالش ِ مرگ‌باری را بدون ِ کمک گرفتن از نیروها یِ راست ِ افراطی و فاشیست‌ها مهار کند. تنها راه ِ ممکن، سازشی به نظر می‌رسید که تا پیش از آن هرگز بدون ِ انقلاب اتفاق نیافتاده بود: معترضان وارد ِ دولت شوند و همان طرح‌ها یِ مطلوبی را که در نظر دارند، خود به اجرا درآورند.<br />اکنون شماری از جوانان ِ پرخاش‌گر ِ دهه یِ ۱۹۶۰ در حکومت ِ آلمان صاحب ِ شغل و مقام‌اند. آیا وضع ِ موجودی که مسئولیت ِ آن با این گروه هم هست همان چشم‌انداز ِ زیبایی است که وقتی دانش‌جو بودند وعده‌اش را می‌دادند، و آیا این دانش‌جویان ِ سابق به ناراضیان ِ آتی مجال خواهند داد تا به همین ترتیب وارد صحنه شوند و سهمی از گوی و از میدان به دست آورند؟<br /><br /><img src="http://kanoonevahdat.persiangig.com/image/indicator.gif" alt="خبر" />  <a target="_blank" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880209003.aspx" title="كاربرد شيوه‏هاى عمل زيباشناسانه و در عين حال سياسى براى آزادكردن فرد و به‏عنوان ابزار بيان نارضايى عميقاً وامدار سنت ضدآمرانگی اعتراضهاى دهه ۱۹۶۰ بود: روى زمين نشستن و كلاس تشكيل‏دادن و ... كه جنبش دانش‌جويى وارد فرهنگ سياسی آلمان کرد">کتاب‌خانه » در پایان ِ ماجراها؛ فصل ِ آخر ِ کتاب ِ مبارزه علیه ِ وضع ِ موجود ~ سابینه فون دیرکه؛ ترجمه: محمد قائد</a> <br /><br /><img src="http://kanoonevahdat.persiangig.com/image/indicator.gif" alt="خبر" />  <a target="_blank" href="http://www.kanoonevahdat.ir/page/880209002.aspx" title="محمد قائد از روزنامه‌‏نگاران باسابقه و در حال حاضر سردبیر مجله «لوح» است. از جمله کتابهایی که از او به چاپ رسیده است، می‌‏توان به «دفترچه خاطرات و فراموشی» و «عشقی: سیمای نجیب یک آنارشیست» اشاره کرد.">سخن‌رانی » دانش‌جویان، حاملان ِ فرهنگ و انتظارات ِ جدید ~ محمد قائد</a> </div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div style="text-align: justify;"> <hr /> </div> <div style="text-align: justify;"><strong>جلسه ی دوم</strong><br />زمان: یک‌شنبه‌ها، ساعت ِ ۱۳ تا ۱۴:۳۰<br />مکان: ساختمان ِ ۵۸ کلاسه، طبقه یِ سوم، انتها یِ سالن ِ سمت ِ چپ</div> <div style="text-align: justify;"> </div> <div style="text-align: center;"><font face="arial,helvetica,sans-serif" size="3"><strong>دیباچه ای بر جامعه‌شناسی یِ سیاسی یِ ایران</strong></font><br /><strong><br />دوره یِ جمهوری یِ اسلامی یِ ایران</strong><br />حسین بشیریه<br /><img src="http://xs539.xs.to/xs539/09185/9647763026.240983.jpg" /><br /><br /><br /><br /><hr width="100%" size="2" /><div style="text-align: right;"><strong>جلسه ی سوم</strong><br /><br />زمان: دوشنبه‌ها، ساعت ِ ۱۳ تا ۱۴:۳۰<br />مکان: ساختمان ِ ۵۸ کلاسه، طبقه یِ سوم، انتها یِ سالن ِ سمت ِ چپ<br /><br /><div style="text-align: center;"><font face="arial,helvetica,sans-serif"><font size="5">جنس ِ دوم</font></font></div><div style="text-align: justify;"><br />بیش از نیم قرن از انتشار جنس دوم می‌گذرد و به جرات می‌توان گفت که پرونده یِ آن هنوز بسته نشده است. از همان آغاز انتشار اثر موج‌های تایید و تکذیب به سویش هجوم آورد. سوء تفاهم‌ها -و به عبارت دیگر سوء تعبیرها- چندان بود که بیست سال پس از انتشار آن سوزان لیلار کتابی با عنوان سوء تفاهم جنس دوم به آن اختصاص داد.<img hspace="10" border="0" align="left" vspace="0" src="http://xs839.xs.to/xs839/09215/censedovvom863.jpg" /><br />کیت میلت در آکسفورد: دانش‌جوی ادبیات انگلیس بودم که جنس دوم را خواندم. این کتاب زندگی‌ام را دگرگون کرد... برای نخست‌ین بار دیگر با فکرم تنهایی زنده‌گی نمی‌کردم. صدایی با من از نابرابری ها سخن می‌گفت. تجربه‌هایش را برایم نقل می‌کرد. کتابی بسیار رهایی‌بخش بود که سازش با دنیای نرینه را رد می‌کرد. از نظر من آن را در هم می‌شکست و یا از نظر بسیاری دیگر مایه یِ حمت آن می‌شد... سیمون دوبووار به روی زنان آمریکا همچنان که به روی زنان جهان دری گشوده بود. او نویسنده ای ژرف بود.<br />الیزابت بادنته یکی از هم‌کاران مجله ی نوول اوبسرواتور در مقاله‌ای با عنوان: زن‌ها همه چیز را مدیون او هستید! از جمله چنین نوشت: «امروز زنان غربی سوگوارند. نه تنها میلیون‌ها خواننده‌گان جنس دوم بلکه تمام زن‌های دیگری که بی‌آن‌که خودشان بدانند. از تحلیل‌های انقلابی سیمون دووبووار و مبارزه ی سرسختانه ی او در راه برابری زن و مرد بهره برده اند. ما دخترهای آراسته کلاس دوم پانزده یا شانزده ساله بودیم که جنس دوم را کشف کردیم. فکر نمی‌کنم که هیچ کتاب دیگری بوده باشد که درباره ی آن چنین تفسیر و تجلیل کرده باشیم. سیمون دوبووار ضمن آن‌که به نقل ماجرای ستم‌هایی که به زنان وارد آمده است می‌پرداخت و مفهوم سرنوشت زنانه را دود هوا می‌کرد، ما را از قید یوغی هزار ساله می‌رهاند و می‌گفت:<br />مثل من رفتار کنید، نترسید. به دنبال تسخیر جهان بروید: جهان متعلق به شماست.» این درس به نظرمان چنان مسلم رسید که بازگشت از آن دیگر هرگز امکان نداشت... همه‌مان در رویای آن بودیم که تهور او جرات او و آزادی او را داشته باشیم.<br /><br /><br /><br /><hr width="100%" size="2" /><strong>جلسه ی چهارم</strong><br /><br />زمان: سه‌شنبه‌ها، ساعت ِ ۱۳ تا ۱۴:۳۰<br />مکان: ساختمان ِ ۵۸ کلاسه، طبقه یِ سوم، انتها یِ سالن ِ سمت ِ چپ</div></div><br /><font face="arial,helvetica,sans-serif" size="4"><strong>ایران بین ِ دو انقلاب</strong></font><br /><br />یرواند آبراهامیان<br /><br /><img src="http://i44.tinypic.com/1rp16b.jpg" style="width: 191px; height: 269px;" /><br /><br /><div style="text-align: right;">بخش هایی از متن انگلیسی کتاب:<br /><br /><a href="http://home.comcast.net/~platypus1848/abrahamianervand_iran1982ex.pdf">بخش اول (حجم: ۲/۷۵ مگابایت)</a><br /><a href="http://home.comcast.net/%7Eplatypus1848/abrahamianervand_iran1982ex2.pdf" target="_blank">بخش دوم (حجم: ۴/۰۹ مگابایت)</a><br /><a href="http://home.comcast.net/%7Eplatypus1848/abrahamianervand_iran1982ex3.pdf" target="_blank">بخش سوم (حجم: ۲/۲۵ مگابایت)</a></div></div> Wed, 29 Apr 2009 03:53:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=kanoonevahdat&postid=112 http://kanoonevahdat.blogfa.com/post-112.aspx