۱۳۸۸/۰۲/۰۹
حضور برایِ عموم آزاد است!
جلسه ی اول
زمان: شنبهها، ساعت ِ ۱۳ تا ۱۴:۳۰
مکان: ساختمان ِ ۵۸ کلاسه، طبقه یِ سوم، انتها یِ سالن ِ سمت ِ چپ
مبارزه علیه ِ وضع ِ موجود
جنبش ِ دانشجویی یِ آلمان ۱۹۸۵-۱۹۵۵
سابینه فون دیرکه؛ محمد قائد
فصل ِ اول: سلطه یِ فرهنگی و خردهفرهنگها یِ جوانانه در دهه یِ ۱۹۵۰ (حجم: ۳/۳۷ مگابایت)

ورود ِ شماری از دانشجویان ِ ناراضی یِ آلمان به ساختار ِ دولت ِ آن کشور در دهه ی ۱۹۸۰ در شمار ِ مهمترین تحولات ِ اروپا در سالها یِ پس از پایان ِ جنگ ِ دوم ِ جهانی بود. جوانان ِ آن کشور، سرخورده از سیر ِ وقایع و بیاعتماد به نسل ِ پیش، ابتدا دو راه در پیش گرفتند: درسخواندهها اگزیستانسیالیستهایی شدند با لباسهایی همواره سیاه به علامت ِ سوگواری برایِ جامعهای که در آن منظور از حرفزدن کتمان ِ حقیقت است و قصد از سکوت انکار ِ آن؛ و جوانان ِ طبقه یِ کارگر عربدهجویانی شدند لباسها یِ چرمی به تن و سوار بر موتورسیکلتهایی پر سر و صدا. دسته یِ اول طبقه یِ متوسط را نگران میکرد و دسته یِ دوم او را میترساند. اواخر ِ دهه یِ ۱۹۶۰ اوضاع وخیمتر شد: کسانی سلاح برداشتند تا نظامی را که به نظرشان فاسد و دروغگو میرسید سرنگون کنند. نظام ِ مستقر ِ آلمان میل داشت چنین چالش ِ مرگباری را بدون ِ کمک گرفتن از نیروها یِ راست ِ افراطی و فاشیستها مهار کند. تنها راه ِ ممکن، سازشی به نظر میرسید که تا پیش از آن هرگز بدون ِ انقلاب اتفاق نیافتاده بود: معترضان وارد ِ دولت شوند و همان طرحها یِ مطلوبی را که در نظر دارند، خود به اجرا درآورند.
اکنون شماری از جوانان ِ پرخاشگر ِ دهه یِ ۱۹۶۰ در حکومت ِ آلمان صاحب ِ شغل و مقاماند. آیا وضع ِ موجودی که مسئولیت ِ آن با این گروه هم هست همان چشمانداز ِ زیبایی است که وقتی دانشجو بودند وعدهاش را میدادند، و آیا این دانشجویان ِ سابق به ناراضیان ِ آتی مجال خواهند داد تا به همین ترتیب وارد صحنه شوند و سهمی از گوی و از میدان به دست آورند؟
کتابخانه » در پایان ِ ماجراها؛ فصل ِ آخر ِ کتاب ِ مبارزه علیه ِ وضع ِ موجود ~ سابینه فون دیرکه؛ ترجمه: محمد قائد
سخنرانی » دانشجویان، حاملان ِ فرهنگ و انتظارات ِ جدید ~ محمد قائد
جلسه ی دوم
زمان: یکشنبهها، ساعت ِ ۱۳ تا ۱۴:۳۰
مکان: ساختمان ِ ۵۸ کلاسه، طبقه یِ سوم، انتها یِ سالن ِ سمت ِ چپ
دیباچه ای بر جامعهشناسی یِ سیاسی یِ ایران
دوره یِ جمهوری یِ اسلامی یِ ایرانحسین بشیریه

جلسه ی سومزمان: دوشنبهها، ساعت ِ ۱۳ تا ۱۴:۳۰
مکان: ساختمان ِ ۵۸ کلاسه، طبقه یِ سوم، انتها یِ سالن ِ سمت ِ چپ
جنس ِ دوم
بیش از نیم قرن از انتشار جنس دوم میگذرد و به جرات میتوان گفت که پرونده یِ آن هنوز بسته نشده است. از همان آغاز انتشار اثر موجهای تایید و تکذیب به سویش هجوم آورد. سوء تفاهمها -و به عبارت دیگر سوء تعبیرها- چندان بود که بیست سال پس از انتشار آن سوزان لیلار کتابی با عنوان سوء تفاهم جنس دوم به آن اختصاص داد.

کیت میلت در آکسفورد: دانشجوی ادبیات انگلیس بودم که جنس دوم را خواندم. این کتاب زندگیام را دگرگون کرد... برای نخستین بار دیگر با فکرم تنهایی زندهگی نمیکردم. صدایی با من از نابرابری ها سخن میگفت. تجربههایش را برایم نقل میکرد. کتابی بسیار رهاییبخش بود که سازش با دنیای نرینه را رد میکرد. از نظر من آن را در هم میشکست و یا از نظر بسیاری دیگر مایه یِ حمت آن میشد... سیمون دوبووار به روی زنان آمریکا همچنان که به روی زنان جهان دری گشوده بود. او نویسنده ای ژرف بود.
الیزابت بادنته یکی از همکاران مجله ی نوول اوبسرواتور در مقالهای با عنوان: زنها همه چیز را مدیون او هستید! از جمله چنین نوشت: «امروز زنان غربی سوگوارند. نه تنها میلیونها خوانندهگان جنس دوم بلکه تمام زنهای دیگری که بیآنکه خودشان بدانند. از تحلیلهای انقلابی سیمون دووبووار و مبارزه ی سرسختانه ی او در راه برابری زن و مرد بهره برده اند. ما دخترهای آراسته کلاس دوم پانزده یا شانزده ساله بودیم که جنس دوم را کشف کردیم. فکر نمیکنم که هیچ کتاب دیگری بوده باشد که درباره ی آن چنین تفسیر و تجلیل کرده باشیم. سیمون دوبووار ضمن آنکه به نقل ماجرای ستمهایی که به زنان وارد آمده است میپرداخت و مفهوم سرنوشت زنانه را دود هوا میکرد، ما را از قید یوغی هزار ساله میرهاند و میگفت:
مثل من رفتار کنید، نترسید. به دنبال تسخیر جهان بروید: جهان متعلق به شماست.» این درس به نظرمان چنان مسلم رسید که بازگشت از آن دیگر هرگز امکان نداشت... همهمان در رویای آن بودیم که تهور او جرات او و آزادی او را داشته باشیم.
جلسه ی چهارمزمان: سهشنبهها، ساعت ِ ۱۳ تا ۱۴:۳۰
مکان: ساختمان ِ ۵۸ کلاسه، طبقه یِ سوم، انتها یِ سالن ِ سمت ِ چپ
ایران بین ِ دو انقلابیرواند آبراهامیان
